Meneer Beer heeft het koud

Een verhaal over een beer met een omgekeerd thema.

In een klein huisje diep in het bos woont Meneer Beer. Meneer Beer woont er nog maar twee dagen. Het huisje heeft hij zelf gebouwd van boomschors en klei. Het bouwen was een grote klus, maar gelukkig is alles nu klaar. Alleen een kachel mist nog in zijn huisje. Meneer Beer zit op de bank voor de televisie. Hij bibbert en bibbert. Hij heeft het koud, zo zonder kachel. “Had ik nu maar een lekker warm velletje om onder te liggen,” zegt Meneer Beer. Meneer Beer besluit om naar de winkel te gaan. Hij pakt wat centjes uit zijn spaarpot en stapt zijn huisje uit.

Even later loopt hij de winkel in. Meneer Beer kijkt om zich heen. “Wauw, wat veel warme velletjes! Er is zo veel keus!” roept hij verbaasd. Hij pakt twee verschillende velletjes. Een klein schaap loopt naar Meneer Beer. “Kan ik u helpen meneer?” vraagt het schaap. Meneer Beer kijkt vragend naar het schaap. “Wat is het verschil tussen deze twee velletjes?” vraagt Meneer Beer. “De velletjes zijn op een andere manier gevild. Dat is het verschil,” antwoordt het schaap. Het schaap pakt een velletje uit de klauwen van Meneer Beer. “Dit velletje is bijvoorbeeld van een levend mens getrokken. Het andere velletje is van het lichaam getrokken toen het mensje al overleden was,” gaat het schaap verder. “Wat zielig!” roept Meneer Beer. “Doe mij maar het velletje van het dode mensje.”

Tevreden loopt Meneer Beer de winkel uit. Hij is blij met zijn mensvriendelijke velletje. Eenmaal thuis, legt hij het velletje op de bank, zet een kop thee en geniet hij van de warmte.

/ Free Portfolio Plugin for WordPress by Silicon Themes.
Terug